Tsjechisch Paviljoen – Sevilla ’92

ENNL

Wedstrijdontwerp Sevilla, 1991

Sevilla; verschrikkelijk warm; een schaduwplein zorgt voor een vrije en open schaduwplek.
Dit is de schaduw van een logge massa, een uitkraging van 25 m.
Twee lichte structuren dragen deze massa en houden ze in evenwicht. De uitkraging belast de frêle structuren zo zwaar dat deze dreigen te bezwijken, doch steeds stand houden.
De massa blijkt een te koesteren juweel en is bijgevolg gepolijst graniet.
De structuren zijn licht en kwetsbaar, in glas en geperforeerde inoxplaat. Een bewegend dak volgt de zon en zorgt als de klep van een pet voor schaduw.
Van de inkomzone gaat het via een roltrap naar de animatieruimte, in het granietblok, waar Tsjechoslowakije wordt voorgesteld met hedendaagse middelen. Hier vertoeven we temidden Praag, terwijl plots een gebouw uit Brno opduikt en figuren uit Bratislava.
Aan de andere kant van deze blok is de theaterzaal waar actueel Tsjechisch toneel wordt opgevoerd. De zones onder de hellende vlakken zijn beglaasd zodat vanop het schaduwplein het gebeuren ook hier kan worden gevolgd.
Via hellende vlakken, waarlangs hedendaagse schilderkunst en beeldhouwkunst wordt tentoongesteld, komen we in de filmzaal waar ook voordrachten en conferenties plaats hebben en waarvoor ook het in open lucht gelegen tussenterras wordt gebruikt.
De roltrap leidt ons naar de dakterrassen, naar bar en restaurant met zon en 20 m boven het gebeuren, een panoramisch uitzicht. Het rumoer is immens.
Verzengende, verstikkende hitte; we hunkeren naar schaduw en koelte.
De liften brengen ons in een minimum van tijd naar het schaduwplein met zand, waar het koel en donker is. Het afscheid en de ontmoeting. Geboren worden en sterven.
Het zand, ook op de rest van het terrein aanwezig, als binding met erbuiten, buiten de tentoonstelling, als de Spaanse context van vakantieland. Het toerisme, de grootste ontdekking?
De structuurgebouwen zijn de twee entiteiten van het land.
Door het logge gebouw en het moeten dragen ervan, vloeien de twee gebouwen in elkaar en vormen ze een niet te scheiden eenheid.
Het geheel is sterk gebonden door de imaginaire ruimtes; juist de helft van de totale ruimte nemen ze in beslag.


Naast ruimte, licht, klimaat, gevoel, liggen bouwtechnische ontwikkelingen aan de basis van ontdekkingen.
Bruggen, tunnels, sluizen, dokken, kanalen, stuwdammen, zijn de kathedralen van deze tijd.
In het paviljoen voor Sevilla liggen dergelijke moderne technieken aan de basis van uiterste belevingen.
De hoogbouwvolumes zijn opgetrokken in staalskeletbouw die afgewerkt zijn voor het ene gebouw met geperforeerde inoxplaten waar de wind doorheenblaast en voor het andere gebouw met geprefabriceerde glasdalpanelen. De tussenvloeren en de dwarse tussenwanden van dit gebouw zijn eveneens opgetrokken in geprefabriceerde glasdalpanelen.
In de langse tussenwanden is de meeste techniciteit geconcentreerd: technische tussenwanden.
Staalskelet als een vorm van montagebouw waardoor de gebouwen in de constructiewerkplaatsen kunnen voorbereid worden.
Het gebouw heeft vijf verdiepingen en een dak dat via een rotatiebeweging in de exacte plaatst komt te staan als ideale zonneluifel. De elektrisch – mechanische beweging wordt via zonnecellen gevoed en is computergestuurd zodat men steeds en automatisch de juiste locatie voor dit dak bekomt. Tevens is die voortdurende beweging een vorm van verwelkoming en toenadering naar de omgeving, een uiting van openheid.
Voor de uitzonderlijke momenten dat het in Sevilla regent, zijn deze daken ook een regenscherm voor de terrassen.
Het volledige gebouw is geacclimatiseerd waarvoor de technische ruimtes in de kelderverdieping gelegen zijn.
De tussenruimte hangt als een brug door de twee structuren heen.
Brugconstructie: montage van geprefabriceerde onderdelen tot verdiepingshoge liggers ( 7.5 m ).
Dak en vloer van deze ruimte zijn gespannen tussen deze hoofdliggers.
De wanden krijgen een binnen- en buitenafwerking in Tsjechisch graniet.
De onderzijde en het dak zijn eveneens afgewerkt met hetzelfde graniet.
Een zandstrook ligt beschut onder de schaduw van het granietblok: het zandplein ( zie hoger).
Het gebouw is een concept voor het hete Sevilla, doch is zo volledig en allesomvattend dat het zonder probleem in Tsjechoslowakije kan worden herbouwd als symbool van vrijheid en volledigheid.

 

Pavilion world expo ’92.
Competition design ‘Exposición Universal de Sevilla 1992’, 1991

 

Sam: Jonge Architekten

 

Seville is located within a hot climate zone. The plaza is free and open, a  shaded site. The basic volume floats above the plaza. The volume casts a shadow over the entire plaza. It is the shadow of a heavy mass, projecting 25 meters.

The basic mass is carried by two lightweight structures which, at the same time, keep the mass in balance.  The projecting part of the load bearing structure places a great load on it and the balance position is at the point of equilibrium.

The basic mass represents a precious gem and, therefore, is made of polished granite.  The load bearing structures are lightweight and sensitive, consequently glass and perforated anodized plates were used.  The movable roof follows the sun and creates a permanently shaded zone, similarly as a shade on a cap.

An escalator takes us from the entry zone to the exhibition space in the granite block where Czechoslovakia is presented through modern visual and exposition forms.  We find ourselves in the middle of Prague, immediately afterwards we see a building from Brno and after that pictures of Bratislava.

On the other side of the main space is a theater hall where contemporary performances of the Czech theater scene are presented.  The zones below the sloped communication areas are made of glass so that it would be possible to watch the events even from the shaded outdoor plaza.

Across the sloped communication ramps, along which are exhibited contemporary paintings and sculptural art, we reach the cinema hall where various lectures and conferences are held that also use the terrace located in the intermediate outdoor space.

The escalator takes us to the roof terraces which have a bar and a restaurant, 20 meters above the other activities, with a panoramic view.  Outside is an unbearable noise and stifling heat – we long for a shade, a cool place and refreshments.

Using the elevators, within a moment we find ourselves again on the shaded, sandy plaza.

Sand on the shaded plaza serves as a link to the exterior world, outside of the exhibit, as a Spanish context of the vacation objective.

The spatial elements of the load bearing structures represent both of the national entities of Czechoslovakia. The presence of the main volume and the fact that it must be supported by the two structures, creates a firm connection between both buildings and their inseparable unity.

The entire structure is strongly united by imaginary spaces, which take up exactly half the volume.

 

In addition to space, light, climate and emotions, the basis for all inventions is also the technical construction development.

Bridges, tunnels, locks, shipyards, canals, dams, these are the cathedrals of our times.

The modern technologies are the basis for the exceptional experiences in the pavilion for Seville.

The high rise buildings have a steel frame. One has cladding of perforated anodized plates through which wind can blow and the  second one is clad with perforated glass block panels. The floors and the interior partitions are also made of prefabricated glass block panels.  The longitudinal interior partitions are technical walls. The steel frame represents a system of construction assembly which allows the building to be prepared at the assembly plants.

The load bearing towers have five levels and a movable roof which, due to its rotation, may be exactly set as an ideal protection against the sun.  The motion is computer controlled, with the power controlled by photo cells so that the roof automatically takes up the optimum position.  The constant changes in the building form also express the integration into the surrounding context and its openness. During rainy weather in Seville, the roofs serve as umbrellas above the roof terraces.

The entire building is equipped with air conditioning, its back of house facilities are located in the underground level.

The main interior space hangs as a bridge between both of the vertical structures.

The main load bearing girders within the space are prefabricated in sections, 7.5 meters high.

The roof and the floor of the main space have been inserted between the main beams.

The walls are clad on the inside as well as on the outside with Czech granite.

The roof and the false ceiling are also clad with the same material.

The plaza floor below the granite block has a sand surface (see above).

The building has been designed for Seville but it is so complete and all inclusive that, without any problems, it could be re-built in Czechoslovakia as a symbol of freedom and togetherness.